Een enerverende avond

Enerverend is ontleend aan het Franse énerver (‘op de zenuwen werken’). De oorsprong van het woord ligt in het Latijn: enervare betekent ‘verzwakken, verlammen’.

Volgens de website van Onze Taal kan het zowel ‘opwindend’ als ‘prikkelbaar makend’ betekenen.

Volgens mij kenmerkt dit woord goed een avond begin april van het jaar 2013, vorige week donderdag welteverstaan.

Het is kwart voor 7. Voor de verandering pak ik mijn fiets uit het huis (hij staat nog binnen, omdat ik niet door het zand wil baggeren naar de schuur) en buiten stappen net buren in de auto van de buurvrouw. We zien elkaar even later bij het Arte College in het Europakwartier voor een informatieavond georganiseerd door de mensen van het Ibba-project om meer te vertellen over het mandelig gebied, de gezamenlijke binnentuin.

Allereerst volgt een korte presentatie van de organisator en de regels die zijn bedacht. Al snel blijken meer mensen het niet helemaal eens te zijn met de opzet van het plan. Er zijn veel vragen over waarom bepaalde dingen zijn besloten waar geen inspraak (meer) op is. De informatie van de jurist na de eerste spreker maakte het niet mooier, een bij mij alweer vergeten presentatie eerlijk gezegd. Ik zou niet weten wat zij er aan toe heeft gevoegd.

Hierna kwam de stadsplanoloog aan de beurt. Hij vertelde graag wat zijn ideeën waren voor het ontwerpen van de woonerf zoals ons wijkje officieel genoemd mag worden. Dit vond ik interessant om te horen, maar een beetje laat. Ik bedoel, we zijn al 2 jaar bezig met het ontwerpen van het huis en dan hoor je wat het idee achter de wijk was. Als je dit 2 jaar geleden te horen had gekregen, dan gaf dat toch een beter beeld en gevoel bij het geheel? Dan was het al gaan leven voor er überhaupt een eerste paal was geslagen. Het was voor deze man wel zielig om te zien dat juist met hem de discussie is aangegaan over bepaalde onderdelen van het ontwerpplan. Daar was hij helemaal niet voor naar deze avond gekomen, denk ik zo.

Kijk, iedereen wilt graag dat er genoeg parkeerplekken zijn, er geen struiken voor zijn raam in de zijmuur staan en dat het haagje voor zijn deur wordt bijgehouden door de gemeente. Allemaal logische vragen, maar niet iets om er op zo’n avond over te hebben. De plannen zijn nou eenmaal al gemaakt, daar valt weinig meer aan te doen. Leermomentje voor de organisatie, hopelijk.

Na de presentaties werden de bewoners van de huizenblokken die samen een mandelig gebied moeten gaan inrichten, bij elkaar gezet. Ik val onder blok B, een totaal van 17 huizen. Een deel van de bewoners ken ik al, maar nog niet iedereen. Dit volgde in de minuten erna vanzelf.

Zonder een centrale aansturing van een groep, loopt het altijd uit op een kippenhok. Dat weet ik uit werkervaring, maar dat snapt eigenlijk iedereen wel. Helaas op deze avond was die sturing er niet vanuit Ibba. Na een wat rommelig begin van half zichzelf aan elkaar voorstellende buren, spraken we maar alvast af dat er twee aanspreekpunten zijn. Een van hen heeft kennis van het oprichten en besturen van een VvE (Vereniging van Eigenaren), welke ook moet komen voor dit stukje binnentuin. Dat was echter alles wat er op die avond goed ging. Op het uitwisselen van e-mailadressen na.

Plotseling werd door iemand geroepen om de tuin aan beide zijden af te sluiten. Ergens kwam daar waarschijnlijk bij iemand een visueel beeld naar boven dat daarmee een gevangenis werd gecreëerd. Nee, niet echt ideaal, maar wel veilig voor jonge kinderen, waarvan we er enkele hebben of gaan krijgen in het blok. (Niet van ondergetekende trouwens.) Het was alsof op dat moment de bom losbarstte, want de binnentuin afsluiten dat mocht echt niet gebeuren en daar was men ook radicaal op tegen. Een paar bijzondere minuten volgde.

Even leek het alsof dit helemaal geen buren zouden gaan worden die een gezamenlijke tuin gaan inrichten. Het begon echt nu al op een drama uit te lopen door de heftige manier van communiceren tegen (absoluut niet mét) elkaar. Mede doordat meermalen werd geroepen de ruimte van dit gebied bij de eigen tuinen te betrekken. Deze extra meter is volgens de officiële regels pas na 5 jaar beschikbaar, als het gebied mag worden herverdeeld onder unaniem besluit van alle bewoners. Naar mijn eigen mening is het er over hebben op dit moment zonde van de tijd. Zorg dat je er wat van maakt, je hebt er 5 jaar mee te doen.

Tientallen minuten later, nadat iedereen was gekalmeerd en de meeste buren op huis aan gingen, werd er nog wat nagepraat. Even later ook voor de deur in de straat. We kwamen tot de conclusie dat dit niet de avond is geworden waar menigeen op had gehoopt, er van vele kanten tekortkomingen waren en we het er nog eens rustig over moeten hebben. De twee verantwoordelijken maken binnenkort een afspraak om de oprichting van de VvE officieel te maken en ondertussen proberen ze bij de buren te inventariseren wat eigenlijk hun ideeën zijn over het mandelig gebied zonder daar gelijk over in discussie te gaan. Dat ik daar zelf ook aan mee ga doen is niet van belang, dat maakt wel dat ik iedereen via deze weg weer goed op de hoogte kan houden.

De avond werd goed afgesloten bij een van de buren binnen. Dat het niet met een uurtje klaar was en het tot na middernacht duurde voor men weer thuis was, incluis ikzelf, dat valt te raden.

We zijn weer 2 maanden verder

De tijd gaat snel. Zo heb je alleen een kaal stukje grond en een jaar later zit je in een volgestouwd huis waar je dagelijks in leeft. Zaterdag is het pas een jaar geleden dat ik de akte bij de notaris heb getekend.

Sinds mijn laatste blog is er ook weer een hoop gebeurd. Eigenlijk teveel om op te noemen, ik zal proberen het interessant te houden.

Allereerst is de stucadoor geweest voor het spuitwerk her en der op de plafonds. Over een bepaalde plek ben ik niet tevreden, maar het lijkt binnen de grenzen van toelaatbaarheid te vallen dus ik laat het er bij zitten. Enkele weken later werd de kraan in de keuken en een deurpaneel vervangen door de monteur van Bruynzeel welke beiden verkeerd waren geleverd. Er is een installateur voor een extra stopcontact gekomen, want de vloerverwarming kende nog geen aansluiting. Logisch dat het dan koud blijft in de woonkamer…

De man voor de kozijnen heb ik ook weer een paar keer gezien, gezellig. Beetje jammer dat de fabriek iedere keer een verkeerd onderdeel levert. Dit is nog een opleverpunt wat nog niet gereed is helaas. De slechte weersomstandigheden waren voor de schilder ook niet echt ideaal om aan de slag te gaan. Hopelijk zie ik die binnenkort weer even, dan is de voorkant af en kan ik daar een goede foto van plaatsen. Daar is wel een punt voor de aannemer bijgekomen, want de buitenkant van de houten voordeur ‘golft’. Alsof het door de regen- en sneeuwstormen is kromgetrokken.

Zelf heb ook nog zo af en toe eens wat gedaan. Beetje laminaat leggen op de eerste en tweede verdieping met m’n vader, beetje schilderen als ik een keer zin heb. Kasten plaatsen in kamers die gereed zijn en inruimen. Lekker wat verhuisdozen opruimen en dingen kunnen vinden. Eindelijk.

Voor de inrichting is er inmiddels een nieuw bed gekocht. De prijs is verdrievoudigd ten opzichte van de eerdere ‘aanbieding’, maar dat slaapt ook veel beter. Hoop ik. Nog ongeveer 3 weken slapen op mijn oude bed. Afgelopen weekend heb ik daar een zweefdeurkast bij gekocht voor in de slaapkamer. Groot genoeg voor mij alleen. Het bed trouwens niet..

Dan blijft over de raamdecoratie. Beneden worden dat stoffen lamellen. Op zolder komt niets, ik wil dat lekker licht en open houden. Op de eerste verdieping weet ik het echter nog niet. De vouwgordijnen hebben net een verkeerde afmeting of zijn niet mijn kleur. Blijft lastig.

Wist je trouwens dat, nu het langer licht is en steeds beter weer wordt, je vaker naar buiten gaat? En zo zie je je buren ook nog eens. Bij voorbeeld op een informatieavond voor de gezamenlijke binnentuin. En dan kom je eens bij elkaar over de vloer. Erg gezellig, dat worden vast heel leuke (zwoele?) zomeravonden.

Over de beruchte donderdagvond waar het mandelig gebied is uitgelegd valt een hoop te zeggen, maar dat doe ik hier niet. Ten eerste is er al genoeg over gesproken met buren onderling. Daarnaast moet je vooruit denken en niet stil blijven staan bij wat er is gebeurd. En terwijl ik dit tik bedenk ik me dat het wel leuk voor later is als het toch opgeschreven is. Nog even over nadenken dan.

Tot slot zijn de eerste buren met hun tuin van start gegaan. Mijn directe buurman heeft al een schutting uitgezocht en die wil hij volgende week al plaatsen. Ik hoef alleen te betalen, zo lui als ik ben heb ik dat direct geaccepteerd. Nu moet ik nog bedenken wat er in de tuin moet komen. Alleen tegels is wel saai, maar alles wat geen tegel is moet je onderhouden. Dan heb ik ook nog een voortuin én een dakterras. Help!

Voorlopig was dit het wel weer even. De regelmaat van berichten plaatsen neemt af, maar dat is het huis ook bijna. Ooit komt er nog wel een soort van housewarming, tegen die tijd meld ik me wel weer. Sowieso is iedereen altijd van harte welkom. Parkeren vooraan de straat graag!

Eerste paal is geslagen

Vandaag was het zover, de eerste paal voor de kavels van Ibba4 ging de grond in. Voor het feestje, want volgende week beginnen ze pas met het echte heiwerk. Vandaag werd er ouderwets een houten paal met de hand geslagen.

Na een korte speech van de directeur, wat getouwtrek door (voornamelijk vrouwelijke) vrijwilligers en een klein rookbommetje, was het tijd voor champagne om het te vieren! Daarna was het een goed moment om de stand van zaken met de buren te bespreken. Wat hebben zij al geregeld, zijn er nog tips uit te wisselen, tegen welke problemen liepen ze aan, etc. De ene buur is wat verder als de ander, sommigen zijn zelfs al bijna klaar. Goed dat de aannemer er ook was, heb ik gelijk kunnen afspreken om ergens volgende week wat mogelijkheden van het sanitair en de tegels te bespreken.

Het komt dichterbij.. nog zo’n 240 dagen.

Ibba 2.0

Mocht je trouwens geïnteresseerd zijn om in fase 6 van Ibba (ik bouw betaalbaar Almere) deel te nemen, kijk dan binnenkort op hun website (zie rechterzijde). Recent hebben ze bekend gemaakt dat er half april veel nieuwe kavels worden uitgegeven en is er een verbeterde juridische regeling: “Ibba 2.0“.

Dus grijp je kans, nu het nog kan.

Feestje voor de eerste paal

Het is officieel bekend gemaakt: 16 maart wordt er een feestje gebouwd om de eerste paal te slaan! Uiteraard is dat symbolisch voor het hele blok, ik ga er niet vanuit dat iedereen zijn eigen heipaal mag slaan. Heb er zin in!

In de agenda

Pff, ik moet sommige dingen echt ergens gaan noteren. Agenda’s zijn ondingen (ook in je telefoon) en controleer ik toch nooit een dag van tevoren, maar het is toch handig als je merkt dat je ergens aanwezig moest zijn wat je net ontschoten is.

Gelukkig loopt de planning van het bouwproject alleen maar verder uit, dus die burenavond van dinsdag 7 juni zie ik van kilometers ver aankomen. Genoteerd.

En ik ga eens de aannemer polsen of hij vóór half augustus de bouwovereenkomst rond kan krijgen. Die 5,9% wil ik niet missen, omdat de planning een beetje uitloopt…

Hoenuverderdag

Vanmorgen was een eerste bijeenkomst voor alle kavelkopers. Een hoop informatie kwam er op me (ons) af. De directeur van IbbA (spr. uit ie-bee-bee-aa) en de projectmanager van De Key (spr. uit ‘kei’) legden uit wat er nu gaat gebeuren, wat de planning is, waar we aan moeten denken en wat de spelregels zijn. Ik zal dat later nog eens proberen uit te leggen.

Daarna kwamen 6 bouwadviseurs hun ideeën geven over wat zij voor jou kunnen betekenen. Het is een verplichting, maar wel een goede wijze van werken. Zij begeleiden geheel onafhankelijk van andere partijen het hele proces voor jou van begin tot eind, én met nazorg. Denk aan de planning voor het indienen van je bouwplannen bij de gemeente, onderhandelingen met de bouwer, etc.

Nu is het belangrijk een bouwbegeleider te kiezen. Hiervoor maak ik volgende week afspraken met 3 van de 6 waar ik een goed gevoel bij heb. Van die 3 kies ik er eentje waar ik dan verder mee ga. Je hebt toch zo’n twee jaar lang met hem te maken.

Daarna, maar nu ook al, is het goed op papier te zetten wat mijn huis moet gaan worden. Dit bespreek je met de begeleider en je zit dan met de architect-bouw-combi om tafel voor verdere uitwerking. Zo’n combinatie biedt een idee voor een huis. Een catalogus van alle ideeën samen maakt de keuze makkelijker. Zij hebben dus al gekozen voor een bepaalde gevel (materiaal, kleur), indeling (veelal nog vrij in te delen) en technische specialiteiten (bijv. wel of geen voorbereiding voor een dakkapel). Er is geen vrije keuze van architect met een ander bouwbedrijf. Voorlopig hou ik vier architecten/bouwers aan waarin ik nog enige keuzevrijheid heb en waar hopelijk mijn ideeën binnen het budget gaan vallen.

Uiteraard heb ik ook weer buren gesproken. Het blijft leuk om met elkaar na te denken over keuzes die je moet maken. Ik sta er alleen voor, net als een paar anderen, en dan is feedback of een frisse mening altijd goed om te horen. Vandaag kregen we ook de eerste informatie over de gezamenlijke tuin te horen. Het stuk grond achter alle tuinen van twee huizenrijen wordt in mandeligheid uitgegeven door de gemeente en daar hebben we dan ook al over staan brainstormen. Misschien een idee om Rob of Thomas te vragen … ?